Dlatego tak ważne jest zrozumienie, że to choroba, tylko tak można ja pokonać. Nie wolno udawać, że depresja to nic takiego. Chory, mimo iż tobie się może wydawać inaczej bardzo potrzebuje twojego wsparcia i towarzystwa, on wbrew pozorom nie chce być sam. Ważne jest by mu powiedzieć, że wiesz, że on bardzo cierpi i że nie jest sam. Najważniejsze jest to by zarazić go wiara, że wyzdrowieje. Trzeba jak najczęściej powtarzać, że będzie dobrze. Najgorzej by było jak byś mówił, że inny mają gorzej to przygnębia osobę z depresją. Chorego trzeba zachęcać, aby wziął się w garść na najróżniejsze sposoby, być może któryś pomoże. Ważne jest by zaakceptować stan chorego, jeśli chce on zostać a łóżku to niech tam zostanie nie wyciągaj go na siłę. Czasem osoba taka wymaga rehabilitacji jak po ciężkim wypadku. Jeśli kobieta nie może normalnie funkcjonować i leży w łóżko to ma ogromne poczucie winy, że nie jest panią domu, że się nie spełnia, zatem daj jej spokój i tego nie potęguj. Jeśli zauważysz poprawę u chorego to zachęcaj go do aktywności. Jeśli osoba tygodniami zalegała w domu to już 15 minutowy spacer będzie wystarczający. Czasem warto motywować, ponieważ zdarza się, że chory nie wykonuje jakiejś czynności, ponieważ uważa, że nie da sobie z nią rady. Pamiętaj jednak, że nie można jej do niczego zmuszać, powinna mieć możliwość decydowania, co i jak chce robić. Kolejną sprawa jest to, że musisz kontrolować swój ton, uważaj jak mówisz do chorego, ponieważ jest on w chorobie strasznie czuły. Jeśli twój ton będzie podwyższony a ty będziesz wyglądać na zniecierpliwionego to pogorszy to tylko całą sprawę. Musisz tez być szczególnie uczulony na myśli samobójcze i natychmiast reagować na jakiekolwiek sygnały. Obserwuj czy osoba z depresją nie interesuje się nagle sprawami związanymi ze śmiercią, czy nie porządkuje swoich spraw lub też podejmuje bardzo ryzykowne zachowania.